Konya’da yaşayan Ayşe Yılmaz’ın çocukluk yıllarında hobi olarak başlayan resim tutkusu, yıllar sonra üniversite diploması ve öğretmenlik hayaliyle taçlandı.
Hüyük ilçesinde doğuştan kolları olmadan dünyaya gelen 29 yaşındaki Ayşe Yılmaz, küçük yaşlardan itibaren ayaklarını kullanarak resim yapmaya başladı. Liseyi tamamladıktan sonra bir süre herhangi bir işte çalışmayan Yılmaz, bu dönemde ahşap yakma sanatına yöneldi ve evinde resim çalışmalarını sürdürdü.
BİR ETKİNLİK HAYATINI DEĞİŞTİRDİ
Ayşe Yılmaz’ın hayatındaki dönüm noktası, pandemi öncesinde katıldığı bir festival oldu. Burada yaptığı çalışmalar bir akademisyenin dikkatini çekti. Akademisyenin, yeteneğini üniversite eğitimiyle geliştirmesi yönündeki tavsiyesi üzerine Yılmaz, YKS’ye girdi. Beklediği puanı alan Yılmaz, Necmettin Erbakan Üniversitesi Güzel Sanatlar ve Mimarlık Fakültesi Resim Bölümü’nü engelli kontenjanından kazandı.
Üniversite eğitimi için teyzesiyle birlikte Hüyük’ten Konya kent merkezine taşınan Yılmaz, yeni hayatına alışmakta ilk dönemlerde zorlandı.
“BU KADAR YETENEĞİN VAR, SEN BİZİM FAKÜLTEYE BAŞLA”
Üniversiteye uzanan süreci anlatan Yılmaz, lise sonrasındaki üç yılın hayatında önemli bir dönüm noktası olduğunu belirterek şunları söyledi:
“Lise bittikten sonra 3 yıl dönüm noktam oldu. Her şeyi bıraktım. 3 yılın sonunda hobi olarak ahşap yakma sanatıyla uğraşmaya başladım. Daha sonra pandemi öncesinde bir festivale katıldım. Orada üniversiteden bir hocayla tanışmıştık. ‘Bu kadar yeteneğin var, sen bizim fakülteye başla’ dedi.”
Yılmaz, aynı yıl YKS’ye girdiğini ve istediği puanı aldıktan sonra Necmettin Erbakan Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Resim Bölümü’ne başladığını anlattı.
6 YILLIK EĞİTİMİN ARDINDAN MEZUN OLDU
Üniversitede altı yıl eğitim gören Yılmaz, üçüncü sınıftan itibaren bölüm dersleriyle birlikte pedagojik formasyon derslerini de aldı.
Hem Resim Bölümü’nden mezun olan hem de pedagojik formasyonunu tamamlayan Ayşe Yılmaz, böylece resim öğretmeni olma hakkı kazandı.
“GECELERİ UYUMAZDIM, SÜREKLİ KARA KALEM ÇALIŞIRDIM”
Başarıya ulaşmasının kolay olmadığını dile getiren Yılmaz, Hüyük’ten Konya kent merkezine taşındığı ilk günlerde yaşadığı zorlukları da anlattı. Yanında annesinin değil teyzesinin bulunduğunu belirten Yılmaz, ilk dönemlerde kendisini yalnız hissettiğini söyledi.
Başarmak için yoğun şekilde çalıştığını ifade eden Yılmaz, “O başarıyı elde edebilmek için bir hırsa bürünüyorsun. Geceleri uyumazdım ve sürekli kara kalem çalışması yapardım. Başarmak istiyordum ve ben sürekli onun üstüne gittim, bırakmadım. O süreç benim için çok zordu. Ama hırs yaptım. Bırakmadım, sonunda tutundum” dedi.
“SEN YAPAMAZSIN, ORASI ŞEHİR YERİ” DEDİLER
Yılmaz’ın üniversiteye gitme kararına başlangıçta çevresindekiler de temkinli yaklaştı. Üniversitede resim okumayı kendisinin dahi daha önce düşünmediğini söyleyen Yılmaz, yaşadıklarını şöyle anlattı:
“Ailem de dahil olmak üzere kimse benim bunu yapacağımı ya da yapabileceğimi tahmin edemezdi. Buraya ilk geldiğimde, ‘Sen yapamazsın, orası şehir yeri’ dediler. Hiç kimse benim yapabileceğimi düşünmedi.”
Tüm zorluklara rağmen eğitimini tamamlayan Yılmaz, ulaştığı noktayı ise şu sözlerle özetledi:
“Sonra yapınca da oldu. Demek ki oluyormuş.”